प्रीत

आज मेघ पांघरुनी अंधुकली चांदरात
गंध-गंध गारव्यात धुंद-धुंद आसमंत

मालवु नकोस दीप फ़ुंकरुनी आग आज
पाहु दे मज एकवार सावलीत लाज लाज

चेतवू तनामनांत प्रणयाची दीप्‌ज्योत
उजळतील लक्ष दीप देहाच्या मंदिरात

बावरुनी आज प्रिये पाहु नको असा अंत
जाण तू असे अशीच, मीलनात पुर्ण प्रीत

भावबंध

एकांती मजसी तू भेटलीस जेव्हा
माळले होतेस तू नभातले तारे
बोलतांना प्रीतीचा शब्द-शब्द तेव्हा
तोडले होतेस तू भावबंध सारे


हासुनी हातात तुझा हात मी घेता
वादळात वारा ही हरवुनी गेला
स्पर्श तुझा हळुवार अन्‌ वेडावणारा
जगण्याचा अर्थ नवा सांगुनी गेला


फ़ुलली ती रातराणी मनी तुझ्या तेव्हा
सांग तू होतीस ना सखे लाजलेली
वचन सात जन्मांचे दिलेस तू जेव्हा
दिसली ती सरतांना रात्र जागलेली

गाणे

गाणे उदासवाणे सारे तुझ्याविना
भेटायला मला तू येशील का पुन्हा

नयनी तुझ्या कसा मी हरवुन पार गेलो
तू सांग मी कुठे गं शोधु मला पुन्हा

होते दिले तुला मी मागे कधीतरी ते
येशील घेउनी का तू माझिया मना

थोडी हवीहवीशी, थोडी नवीनवीशी
आहेस कोण माझी सखये गं सांग ना

आहे मनात माझ्या अजुनी तुझा सुगंध
फ़ुलवी मनी फ़ुलोरे असे पुन्हा पुन्हा

मी जाणतो तुलाही माझाच नाद आहे
आहे खरेच का ही माझीच कल्पना

काही तुझ्यातले तू देशील का मलाही
रेशिमस्पर्श तो अन्‌ हळुवार कामना

माझे मला कळेना प्रारब्ध काय माझे
आलीस एकदा तू , येशील का पुन्हा